644 metry Emilii
W trzeciej dziesiątce lipca rozpocznie się remont ulicy Emilii Plater na odcinku od Alej Jerozolimskich do ulicy Świętokrzyskiej. Jeszcze w wakacje zobaczymy nowe oblicze odcinka zarządzanego przez ZDM.
Nie da się ukryć, że ulica Emilii Plater nie oszałamia estetyką. Nawierzchnia odcinka na przeważającej części jest w stanie złym. Dominują uszkodzenia nawierzchni w postaci spękań podłużnych i krawędziowych oraz łaty na prawym pasie. Nośność nawierzchni określa się jako dobrą. Ma się to zmienić za przyczyną renowacji ulicy, która rozpocznie się w pierwszej połowie przyszłego tygodnia.
Obecny układ ulicy między Alejami a Świętokrzyską był konsekwencją nowego układu architektonicznego tej części miasta jaki powstał po II wojnie światowej - wybudowano Pałac Kultury, przebudowano Dworzec Warszawa Śródmieście. Ulicę Emilii Plater przedłużono w kierunku północnym do Twardej w 1954 r. Sama ulica jest zdecydowanie starsza. Powstała w latach siedemdziesiątych XIX w. Zabudowana była w większości kamienicami czynszowymi. Pierwotnie ulica nosiła nazwę Leopoldyny od imienia żony ówczesnego prezydenta miasta. Po odzyskaniu niepodległości nadano jej imię bohaterki powstania listopadowego - Emilii Plater.
W 2010 roku ulica zyska nową, uporządkowaną geometrię chodnika, jezdni i pasa dzielącego. Jedną z istotnych zmian układu ulicy będzie stanowić wyrównanie linii krawężnika wokół wejścia do Sali Kongresowej. Do tej pory układ chodnika odwzorowuje okrągły kształt Sali. Przed wejściem do Sali zostaną usytuowane stacje do ładowania samochodów elektrycznych. Projekt przewiduje likwidację zatok autobusowych dla zbiorowej komunikacji prywatnej oraz likwidację części miejsc postojowych dla pojazdów indywidualnych, a w tym całkowitą likwidację tych miejsc na pasie dzielącym obie jezdnie. Pozostanie postój dla taksówek i zatoki dla autobusów komunikacji miejskiej. Nowa organizacja przewiduje po dwa pasy o szerokości 3 m dla samochodów osobowych, buspas o szerokości 3 m oraz pas rowerowy o szerokości 1,5 m. Łączna szerokość jezdni to 10 m 50 cm. Projekt pasa dzielącego przygotowuje Wydział Estetyki.
Na 644 metrach remontowego odcinka zaprojektowano aż cztery konstrukcje nawierzchni obu jezdni uwzględniając materiały z jakich zostały zbudowane stare jezdnie tego fragmentu. Od tych czynników będzie zależeć grubość warstwy wyrównawczej, wiążącej i ścieralnej. Na całej długości zostanie położona siatka przeciwspękaniowa szklano-węglowa. Z części wschodniej jezdni ulicy zostanie zdjęta kostka. Ulica zyska nową nawierzchnię. Wykonawca ułoży warstwy asfaltowe, a w fazie końcowej remontu warstwę ścieralną w technologii SMA odporną odkształcenia plastyczne w wysokiej temperaturze oraz spękania i wykruszenia przy przejściach przez 0. Wytyczenie oznakowania poziomego odbędzie się w technologii trwałej z elementami odblaskowymi.
Na całej długości remonotwanego odcinka ulica zyska nową nawierzchnę chodnika z płyty betonowej 50x50, grubość 7 cm. Projektowana separacja jezdni przewiduje wykorzystanie krawężnika betonowego i kamiennego.
Nowością na warszawskich ulicach będzie płyta ryflowana, za pomocą której niedowidzący i niewidomi będą naprowadzani do przejść dla pieszych i podziemnych. Płyta zostanie ułożona na całej długości remontowanego odcinka. Nowością będzie też nowa nawierzchnia zatok autobusowych z mieszanki asfaltowo-cementowej.
W tym miejscu należą się podziękowania dla mieszkańców i przedsiębiorców z okolicy modernizacji, którzy zgodzili się na remont uderzeniowy, czyli wyłączenie ulicy z ruchu na całej szerokości przez cały okres remontu. Takie podejście mieszkańców i przedsiębiorców spowoduje skrócenie czasu robót, a co za tym idzie uciążliwości.
W tygodniu zostanie podana czasowa organizacja ruchu na okres remontu. Wykonawca uzgania jej projekt z Inżynierem Ruchu. Wykonawcą remontu jest Zakład Remontów i Konserwacji Dróg.